ΤΑ ΤΕΚΜΗΡΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΜΑΝΗΣ
ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΒΕΒΗΛΩΝΟΝΤΑΙ – ΟΙ
ΑΡΜΟΔΙΟΙ ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΝ .
Αυτονόητο είναι ότι η ιστορία μιας χώρας, ενός τόπου προσδιορίζεται από το χρόνο και τον τόπο που έλαβαν χώρα τα διάφορα γεγονότα (πολεμικά, θρησκευτικά, πολιτιστικά, αρχιτεκτονικά, κοινωνικά , καλλιτεχνικά κ.λ.π) που αποδεικνύονται από αξιόπιστα κείμενα και από χειροπιαστά ανθρώπινα δημιουργήματα (κτίσματα, έργα τέχνης , κ.λ.π).
Σε ό,τι αφορά την ιστορία της Μάνης τα κείμενα τα οποία αναφέρονται σ’αυτήν έχουν μελετηθεί από πολλούς και αρκετά και έχουν οδηγήσει στη διατύπωση απόψεων εκ των οποίων το μεγαλύτερο ποσοστό συμπίπτει. Εκτός όμως από τα κείμενα , στη Μάνη υπήρχαν και υπάρχουν και άλλα αποδεικτικά στοιχεία της ιστορίας και του πολιτισμού της, όπως : χίλιες(1.000) βυζαντινές εκκλησίες, Οκτακόσιοι (800) πύργοι. Ενενήντα έξι (96) παραδοσιακοί οικισμοί, κάστρα, καλντερίμια , ρούγες ,λάκκοι , κολοσσόσπιτα (κολόπιστα),τρόχαλοι και ερείπια της ρωμαϊκής και πριν από αυτήν περιόδων .
Η Πραγματικότητα
Αλλά ποια όμως είναι η πραγματικότητα για τη διατήρηση αυτών των ατράνταχτων τεκμηρίων της ιστορίας και πειστηρίων της αδούλωτης ψυχής του Μανιάτη και της Μανιάτισσας ;
Δυστυχώς είναι απογοητευτική !!!
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα εγκατάλειψης από τους αρμοδίους ,προοδευτικής κατα-
τροφής , σύλησης και βεβήλωσης κτισμάτων –μνημείων είναι αυτό που έχει συμβεί και συμβαίνει με τις παλαιές Βυζαντινές εκκλησίες των Αγίων Θεοδώρων και Αγίου Γεωργίου που βρίσκονται στην ανατολική άκρη της Άνω Πούλας ,στη Μέσα Μάνη ,Δυτικά του χωρίου Κηπούλα(Κιππούλα – Αρχαία Ιππόλα)(15 χιλ ΝΔ-Ν της Αρεοπόλεως, στο Δήμο Οιτύλου)
Οι εκκλησίες αυτές είναι η μια πλησίον της άλλης.
ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΒΕΒΗΛΩΝΟΝΤΑΙ – ΟΙ
ΑΡΜΟΔΙΟΙ ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΝ .
Αυτονόητο είναι ότι η ιστορία μιας χώρας, ενός τόπου προσδιορίζεται από το χρόνο και τον τόπο που έλαβαν χώρα τα διάφορα γεγονότα (πολεμικά, θρησκευτικά, πολιτιστικά, αρχιτεκτονικά, κοινωνικά , καλλιτεχνικά κ.λ.π) που αποδεικνύονται από αξιόπιστα κείμενα και από χειροπιαστά ανθρώπινα δημιουργήματα (κτίσματα, έργα τέχνης , κ.λ.π).
Σε ό,τι αφορά την ιστορία της Μάνης τα κείμενα τα οποία αναφέρονται σ’αυτήν έχουν μελετηθεί από πολλούς και αρκετά και έχουν οδηγήσει στη διατύπωση απόψεων εκ των οποίων το μεγαλύτερο ποσοστό συμπίπτει. Εκτός όμως από τα κείμενα , στη Μάνη υπήρχαν και υπάρχουν και άλλα αποδεικτικά στοιχεία της ιστορίας και του πολιτισμού της, όπως : χίλιες(1.000) βυζαντινές εκκλησίες, Οκτακόσιοι (800) πύργοι. Ενενήντα έξι (96) παραδοσιακοί οικισμοί, κάστρα, καλντερίμια , ρούγες ,λάκκοι , κολοσσόσπιτα (κολόπιστα),τρόχαλοι και ερείπια της ρωμαϊκής και πριν από αυτήν περιόδων .
Η Πραγματικότητα
Αλλά ποια όμως είναι η πραγματικότητα για τη διατήρηση αυτών των ατράνταχτων τεκμηρίων της ιστορίας και πειστηρίων της αδούλωτης ψυχής του Μανιάτη και της Μανιάτισσας ;
Δυστυχώς είναι απογοητευτική !!!
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα εγκατάλειψης από τους αρμοδίους ,προοδευτικής κατα-
τροφής , σύλησης και βεβήλωσης κτισμάτων –μνημείων είναι αυτό που έχει συμβεί και συμβαίνει με τις παλαιές Βυζαντινές εκκλησίες των Αγίων Θεοδώρων και Αγίου Γεωργίου που βρίσκονται στην ανατολική άκρη της Άνω Πούλας ,στη Μέσα Μάνη ,Δυτικά του χωρίου Κηπούλα(Κιππούλα – Αρχαία Ιππόλα)(15 χιλ ΝΔ-Ν της Αρεοπόλεως, στο Δήμο Οιτύλου)
Οι εκκλησίες αυτές είναι η μια πλησίον της άλλης.
Η μεγαλύτερη τιμάται με το όνομα των Αγίων Θεοδώρων και η μικρότερη με το όνομα του Αγίου Γεωργίου . Οι παλαιότερες αγιογραφίες τους ανάγονται στον 11ο Αιώνα και οι νεώτερες τον 14ο αιώνα(ΠΑΕ1974,σελ125) .Και οι δύο εκκλησίες είναι κτισμένες με ασβεστοκονία το 1000 περίπου μ. Χ, σε ένα σημείο που η πρόσβαση είναι πολύ δύσκολη , μόνο από ένα μονομάτι , που σε ορισμένα σημεία είναι σκαλισμένο πάνω στο βράχο και επιτρέπει να περάσει μόνο ένας άνθρωπος ή ένα τετράποδο. Στο σημείο αυτό ,στην άκρη του γκρεμού , οι Μανιάτες 1000 χρόνια πριν, ορμώμενοι προφανώς από βαθύ θρησκευ-τικό συναίσθημα , με τη χρήση μόνο ενός πρωτόγονου μυστριού και ενός πρωτόγονου σφυριού ,με πολλά δάκρυα και πολύ αίμα και πολύ ιδρώτα κουβάλησαν από πολύ μακριά το νερό ,και την άμμο , ξαγκίστρωσαν από την πεισματάρα μανιάτικη γη τις ασουλούποτες πέτρες , τις έπλασαν σε συμμετρικά και πανέμορφα πελεκητά αγκωνάρια και έφτιαξαν τον ασβέστη στα γούβες-καμίνια που καίγανε τα κούτσουρα της τιμημένης ελιάς, για να χτίσουν αυτές τις πανέμορφες εκκλησίες που αγναντεύουν όλη τη Δυτική Μάνη από το Αλμυρό και τη Βέργα μέχρι την αρμενόπετρα και το Ταίναρο και ακόμα πιο μακριά ,την Κρήτη.
Οι εκκλησίες αυτές έχουν μισογκρεμισθεί και έχουν γίνει , <<κατούγια >> για το στάβλισμα των αγελάδων .Οι Άγιες Τράπεζες είναι διαλυμένες και πεταμένες μέσα σε κόπρανα ζώων . Οι ωραίες Πύλες και τα Τέμπλα είναι κατεστραμμένα. Οι τοιχογραφίες –αγιογραφίες που ή έχουν αποκολληθεί από ιερόσυλους ή έχουν διαλυθεί –καταρρεύσει από τα νερά που χύνονται μέσα στις εκκλησίες από τις γκρεμισμένες στέγες.
5 Περιγραφή της απαράδεκτης κατάστασης :
Οι εκκλησίες αυτές έχουν μισογκρεμισθεί και έχουν γίνει , <<κατούγια >> για το στάβλισμα των αγελάδων .Οι Άγιες Τράπεζες είναι διαλυμένες και πεταμένες μέσα σε κόπρανα ζώων . Οι ωραίες Πύλες και τα Τέμπλα είναι κατεστραμμένα. Οι τοιχογραφίες –αγιογραφίες που ή έχουν αποκολληθεί από ιερόσυλους ή έχουν διαλυθεί –καταρρεύσει από τα νερά που χύνονται μέσα στις εκκλησίες από τις γκρεμισμένες στέγες.
5 Περιγραφή της απαράδεκτης κατάστασης :
-Χωρίς Πόρτες
-Ετοιμόρροπες
-Πλήρης εγκατάλειψη
-Θυμίζουν στάβλο
-Η Αγία Τράπεζα μέσα στο ιερό των Αγίων Θεοδώρων διαλυμένη και πεταμένη μέσα στην φρέσκια κοπριά
-Οι ωραίες Πύλες και τα τέμπλα ετοιμόρροπα..
-Οι τοιχογραφίες σχεδόν κατεστραμμένες.
-Στο έδαφος οι κοπριές των ζώων.
-Οι οροφές μισογκρεμισμένες.
-Κάποιοι πριν χιλιάδες χρόνια χωρίς μέσα τις έχτισαν , εμείς....γιατί δεν είμαστε άξιοι να τις διατηρήσουμε΄;;;;;;
-Και τα δύο στρώματα των αγιογραφιών είτε κλέπτονται με απόξεση ή καταρρέουν από την υγρασία που μπαίνει από τις γκρεμισμένες στέγες.
Από ότι είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε η παραπάνω απερίγραπτη κατάσταση έχει από το
Δεκ του 1999 με έγγραφα και φωτογραφίες διαβιβασθεί στις αρμόδιες επί του πολιτισμού και υπεύθυνες υπηρεσίες του Κράτους που εδρεύουν στη Σπάρτη ,αλλά ,όπως επίσης είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, ουδέν μέτρο έχει ληφθεί με δικαιολογία το κλασσικό επιχείρημα «δεν υπάρχουν πιστώσεις».
Και ένας απλός Μανιάτης ή καλλίτερα ένας οποιοσδήποτε απλός πολίτης αυτής της χώρας -που πληρώνει φόρους και που ακούει τους αρμοδίους επί του Πολιτισμού να ανακοινώνουν την διάθεση 100άδων ή 10άδων εκατομμυρίων για τη χρηματοδότηση είτε κάποιων «κουλτουριάρικων» ... ταινιών(που τις βλέπει μόνο η μάνα των σκηνοθετών-παραγωγών ) ή για τη «συντήρηση, ανάδειξη και διατήρηση,», κάποιων οικοπέδων σε κάποια γειτονιά της Αθήνας, που ήταν λέει ...κινηματογράφοι πριν από δύο-τρεις 10ετίες –αναρωτιέται : μήπως σ ‘αυτή τη χώρα οι διάφοροι αρμόδιοι που μας κυβερνούσαν και μας κυβερνούν(;) δεν ξέρουν να χωρίσουν « δυό γαϊδάρων άχιουρα » , μήπως κυνικά και αδιάντροπα πιστεύουν ότι η Μανιάτισσα -η διάδοχος της Σπαρτιάτισας του «Ταν ή επί Τας» -που τιμώντας το σκοτωμένο για τη λευτεριά ο παιδί της μοιρολογούσε :
« Σύρε παιδί μου στο καλό
στο δεξιό Παράδεισο,
με το χαμό που χάθηκες
για πίστη και Ελληνισμό » , ήταν γραφική ... ; Μήπως πιστεύουν ότι σήμερα περισσότερη αξία έχουν οι «παρεϊτσες» , οι κολλητοί και κάθε είδους κουλτουριάρικα τρωκτικά από τους λίγους ,πολύ λίγους Μανιάτες και τις πολύ λίγες Μανιάτισσες που με βαθειά θρησκευτική πίστη ,1000 χρόνια πριν, ξυπόλητοι και ξυπόλητες σκαρφάλωσαν στους απόκρημνους γκρεμούς ,κουβαλώντας στη πλάτη και στον ώμο άμμο, αγγονάρια και « νερό γλυφό »... για να χτίσουν αυτές τις πανέμορφες εκκλησιές μέσα στις οποίες «ματάλαβαν » οι γενιές εκείνες που γέννησαν τη 17 Μαρτίου 1821;
Ελπίζουμε ότι αυτές οι απορίες του κάθε απλού σημερινού Μανιάτη- που είχε την ευκαιρία , την τύχη και κυρίως την τιμή , να σκεφθεί και να φαντασθεί και ενδεχομένως να δακρύσει, καθισμένος πάνω στα «σκαλούνια »... των ετοιμόρροπων , και συλημένων Αγίων Θεοδώρων και Αγίου Γεωργίου, οι οποίες καθημερινά καταστρέφονται από τις καιρικές συνθήκες και την πλήρη εγκατάλειψη και βεβηλώνονται από τις κοπριές των ζώων με την “άδεια”... των επί του πολιτισμού αρμοδίων – θα αποδειχθούν από την αντίδρασή αυτών των αρμοδίων (με αφορμή αυτό το κείμενο )ως αβάσιμες ....
E-mail : atroxas@ath.forthnet.gr
-Ετοιμόρροπες
-Πλήρης εγκατάλειψη
-Θυμίζουν στάβλο
-Η Αγία Τράπεζα μέσα στο ιερό των Αγίων Θεοδώρων διαλυμένη και πεταμένη μέσα στην φρέσκια κοπριά
-Οι ωραίες Πύλες και τα τέμπλα ετοιμόρροπα..
-Οι τοιχογραφίες σχεδόν κατεστραμμένες.
-Στο έδαφος οι κοπριές των ζώων.
-Οι οροφές μισογκρεμισμένες.
-Κάποιοι πριν χιλιάδες χρόνια χωρίς μέσα τις έχτισαν , εμείς....γιατί δεν είμαστε άξιοι να τις διατηρήσουμε΄;;;;;;
-Και τα δύο στρώματα των αγιογραφιών είτε κλέπτονται με απόξεση ή καταρρέουν από την υγρασία που μπαίνει από τις γκρεμισμένες στέγες.
Από ότι είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε η παραπάνω απερίγραπτη κατάσταση έχει από το
Δεκ του 1999 με έγγραφα και φωτογραφίες διαβιβασθεί στις αρμόδιες επί του πολιτισμού και υπεύθυνες υπηρεσίες του Κράτους που εδρεύουν στη Σπάρτη ,αλλά ,όπως επίσης είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, ουδέν μέτρο έχει ληφθεί με δικαιολογία το κλασσικό επιχείρημα «δεν υπάρχουν πιστώσεις».
Και ένας απλός Μανιάτης ή καλλίτερα ένας οποιοσδήποτε απλός πολίτης αυτής της χώρας -που πληρώνει φόρους και που ακούει τους αρμοδίους επί του Πολιτισμού να ανακοινώνουν την διάθεση 100άδων ή 10άδων εκατομμυρίων για τη χρηματοδότηση είτε κάποιων «κουλτουριάρικων» ... ταινιών(που τις βλέπει μόνο η μάνα των σκηνοθετών-παραγωγών ) ή για τη «συντήρηση, ανάδειξη και διατήρηση,», κάποιων οικοπέδων σε κάποια γειτονιά της Αθήνας, που ήταν λέει ...κινηματογράφοι πριν από δύο-τρεις 10ετίες –αναρωτιέται : μήπως σ ‘αυτή τη χώρα οι διάφοροι αρμόδιοι που μας κυβερνούσαν και μας κυβερνούν(;) δεν ξέρουν να χωρίσουν « δυό γαϊδάρων άχιουρα » , μήπως κυνικά και αδιάντροπα πιστεύουν ότι η Μανιάτισσα -η διάδοχος της Σπαρτιάτισας του «Ταν ή επί Τας» -που τιμώντας το σκοτωμένο για τη λευτεριά ο παιδί της μοιρολογούσε :
« Σύρε παιδί μου στο καλό
στο δεξιό Παράδεισο,
με το χαμό που χάθηκες
για πίστη και Ελληνισμό » , ήταν γραφική ... ; Μήπως πιστεύουν ότι σήμερα περισσότερη αξία έχουν οι «παρεϊτσες» , οι κολλητοί και κάθε είδους κουλτουριάρικα τρωκτικά από τους λίγους ,πολύ λίγους Μανιάτες και τις πολύ λίγες Μανιάτισσες που με βαθειά θρησκευτική πίστη ,1000 χρόνια πριν, ξυπόλητοι και ξυπόλητες σκαρφάλωσαν στους απόκρημνους γκρεμούς ,κουβαλώντας στη πλάτη και στον ώμο άμμο, αγγονάρια και « νερό γλυφό »... για να χτίσουν αυτές τις πανέμορφες εκκλησιές μέσα στις οποίες «ματάλαβαν » οι γενιές εκείνες που γέννησαν τη 17 Μαρτίου 1821;
Ελπίζουμε ότι αυτές οι απορίες του κάθε απλού σημερινού Μανιάτη- που είχε την ευκαιρία , την τύχη και κυρίως την τιμή , να σκεφθεί και να φαντασθεί και ενδεχομένως να δακρύσει, καθισμένος πάνω στα «σκαλούνια »... των ετοιμόρροπων , και συλημένων Αγίων Θεοδώρων και Αγίου Γεωργίου, οι οποίες καθημερινά καταστρέφονται από τις καιρικές συνθήκες και την πλήρη εγκατάλειψη και βεβηλώνονται από τις κοπριές των ζώων με την “άδεια”... των επί του πολιτισμού αρμοδίων – θα αποδειχθούν από την αντίδρασή αυτών των αρμοδίων (με αφορμή αυτό το κείμενο )ως αβάσιμες ....
E-mail : atroxas@ath.forthnet.gr
No comments:
Post a Comment