ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ , Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΚΑΙ Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΕΛΕΓΧΟΥ (ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗΣ)

«Ευθύς όταν θα πει κανείς προκειμένου για τις
υποθέσεις του κράτους «τι μ’ ενδιαφέρει;»
μπορούμε να υπολογίζουμε ότι το κράτος έχει
χαθεί». ΡΟΥΣΣΩ
ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
Τα δύο τελευταία χρόνια ήρθαν στην επιφάνεια με τη χρήση της «κρυφής κάμερας» - και όχι από τα θεσμοθετημένα όργανα της Πολιτείας - ευρήματα που συντάραξαν τον Ελληνικό λαό , γιατί ανέδειξαν τα σαθρά θεμέλια του Ελληνικού Κράτους.
Ποιο κράτος μπορεί να έχει την εμπιστοσύνη των πολιτών του και κατά συνέπεια να στεριώσει , να πάει ένα βήμα μπροστά, αν η Δικαιοσύνη του δεν είναι αμόλυντη από τη διαφθορά και τη διαπλοκή , αν κυριαρχούν στο δημόσιο βίο ανενόχλητοι διαπλεκόμενοι φοροκλέπτες , και αν υπάρχουν πρόσωπα και οργανισμοί που τους προστατεύει το άβατο …;
Το τελευταίο εξάμηνο -πάλι με το ίδιο μέσο – η κοινή γνώμη πληροφορήθηκε ότι τρέφεται με ακατάλληλα τρόφιμα και κοιμάται πάνω σε μικρόβια , ζωύφια και επικινδυνέστατα σκουπίδια.

Η ΑΙΤΙΑ
Μετά την αποκάλυψη των παραπάνω χαοτικών γεγονότων, και κατά την επακολουθήσασα δημόσια συζήτηση στις εφημερίδες και τα τηλεπαράθυρα , οι λέξεις που κυριάρχησαν ήταν:« έλλειψη ελέγχου» .
Είναι πράγματι η «έλλειψη ελέγχου» η αιτία όλων αυτών των δεινών; Και αν ναι, πως επιστημονικά τεκμηριώνεται ;

ΟΙ ΑΡΧΕΣ –ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ.
Ο πρωτοετής φοιτητής που παρακολουθεί την Κυβερνητική Επιστήμη -ή άλλη ,παρεμφερή που διδάσκει αυτό το αντικείμενο -εκείνο που πρωτομαθαίνει είναι τις λειτουργίες-αρχές του «Κύκλου της Διοίκησης»: Προγραμματισμός–Σχεδίαση ,Οργάνωση, Διεύθυνση , Διαχείριση Προϋπολογισμού και Έλεγχος.
Η σχολαστική εφαρμογή αυτών των λειτουργιών –αρχών αποτελεί την βάση για κάθε αποτελεσματική και χρηστή Διοίκηση οποιουδήποτε συστήματος (Κράτους , Οργανισμού , …, Οικογένειας). Οι λειτουργίες αυτές μπορούν να παρασταθούν σχηματικά όπως παρακάτω:
Οργάνωση
Έλεγχος
Προγραμματισμός
Από τη σχηματική παράσταση προκύπτει με σαφήνεια, ότι η λειτουργία του Ελέγχου είναι ο τελευταίος κρίκος της αλυσίδας των λειτουργιών της Διοίκησης , ο οποίος μετρά την αποτελεσματικότητα όλων των λειτουργιών και παρέχει τα στοιχεία για την αναθεώρηση και αναπροσαρμογή τους.
Δεν είναι δυνατόν να υπάρξει αποτελεσματική και χρηστή διοίκηση χωρίς τη λειτουργία του
ελέγχου (της επιθεώρησης) . Ένα τέτοιο σύστημα (χωρίς μηχανισμό ελέγχου) είναι βέβαιο ότι θα καταρρεύσει ,γιατί μοιάζει με πλοίο που πλέει χωρίς ναυτιλιακά όργανα(πυξίδα κ.λ.π) ,με μηχάνημα που λειτουργεί χωρίς όργανα ελέγχου (θερμοστάτες , πιεσόμετρα κ.λ.π) , με άνθρωπο που βαδίζει στα τυφλά.
Έλεγχος σημαίνει ότι η το κράτος : θεσπίζει πρότυπα απόδοσης (για όλους τους φορείς του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα) , έχει κατάλληλους ανθρώπους και μηχανισμούς , για να μπορεί να μετρά την πραγματική απόδοση(ποσοτική , ποιοτική και νόμιμη ) όλων των φορέων , αλλά και να μπορεί να συγκρίνει την πραγματική απόδοση με αυτή που προβλέπουν α προκαθορισμένα πρότυπα .Έλεγχος σημαίνει ακόμη , ότι το κράτος : έχει όλα τα νομικά εργαλεία που να του επιτρέπουν να επιβάλλει αποτελεσματικά προληπτικά και κατασταλτικά μέτρα (τιμωρίες , κλείσιμο επιχειρήσεων κ.λ.π) και να ενεργεί όλες τις απαραίτητες διορθωτικές κινήσεις.
Τα δημοσιογραφικά ευρήματα που προαναφέρθηκαν, αλλά και η καθημερινή επαφή του πολίτη με όλες τις υπηρεσίες του κράτους καταδεικνύουν ότι αυτός ο έλεγχος(η επιθεώρηση) είναι ουσιαστικά κοντά στην ανυπαρξία !!! Θα υπήρχε η Δικαστική διαφθορά ,αν εκτελείτο σωστά η λειτουργία της Επιθεώρησης στη Δικαιοσύνη ; Ασφαλώς όχι , γιατί «ο φόβος φυλάει τα έρ…μα» ,και φόβος δεν υπήρχε . Η πλειονότητα είχε αποθρασυνθεί .
Ο Πολίτης πληρώνει κάθε χρόνο στο κράτος και στα κόμματα σχεδόν το 50 % του εισοδήματός του , του ιδρώτα του (άμεση και έμμεση φορολογία) για να λειτουργούν τα απαραίτητα όργανα : Προεδρία της Δημοκρατίας , Βουλή , Κόμματα ,Υπουργεία, ΔΕΚΟ, Αυτοδιοίκηση , Ανεξάρτητες Αρχές , και Εκκλησιαστικά και Νομικά πρόσωπα Δημόσιου ή Ιδιωτικού Δικαίου (π.χ μη κυβερνητικές οργανώσεις , σωματεία κ.λ.π) ,και πλείστες άλλες συστημικές οντότητες , που με οποιοδήποτε τρόπο καταναλώνουν και διαχειρίζονται χρήματα του Ελληνικού λαού.
Ο πολίτης αναρωτιέται : Ποιος ουσιαστικά ελέγχει τη λειτουργία και τις δαπάνες όλων αυτών των φορέων ; Δηλαδή : Την επάρκεια των συστημάτων διαχείρισης , την κανονικότητα των δαπανών , την αποτελεσματικότητα εκτέλεσης της αποστολής των φορέων (δικαστικοί έλεγχοι , εκκλησιαστικοί έλεγχοι ,έλεγχοι τροφίμων και αγαθών ,κ.λ.π) , την αντικειμενικότητα διάθεσης και κυρίως την χρησιμότητα της κρατικής διαφήμισης (έχει ανάγκη διαφήμισης η ΔΕΗ; ή ο ΟΤΕ ; ή το τάδε δημόσιο έργο) ; Με ποια κριτήρια ο ΟΠΑΠ μοιράζει εδώ και … εκεί τα χρήματα που προέρχονται από τις τσέπες του λαού ; Με ποια κριτήρια το Κέντρο Κινηματογράφου μοιράζει χρήματα του «λαουτζίκου…» σε απίθανους παραγωγούς –σκηνοθέτες, για να φτιάχνουν ταινίες που τελικά τις βλέπουν η μαμά … και η γιαγιά τους !!!
Από πού προέρχεται (εκτός από την κρατική επιδότηση ) η χρηματοδότηση των κομμάτων και κυρίως , πως αυτά (τα κόμματα) δαπανούν τα έσοδά τους ; Μήπως με τον ιδρώτα του εργαζόμενου πληρώνουν τους διαπλεκόμενους και τα παπαγαλάκια των τηλεπαραθύρων ; Μήπως χρηματοδοτούν εφημερίδες με 100 φύλλα κυκλοφορίας ,για να υπάρχει ο τίτλος της … προπαγάνδας τους στα περίπτερα και στις οθόνες των «πρωϊνάδικων » ; Απλώς ρωτάμε ! .
Τα περισσότερα δεινά αυτού του τόπου προέρχονται από την έλλειψη ελέγχου-επιθεώρησης , που στη συνέχεια οδηγεί στη διαπλοκή, στη διαφθορά στην ασυδοσία , στην κατάχρηση , Από την έλλειψη ελέγχου προήλθαν : τα παραδικαστικά κυκλώματα , το έγκλημα του χρηματιστηρίου , οι μίζες …, οι υπερτιμολογήσεις των εξοπλισμών και των δημόσιων έργων , ο πλουτισμός των αεριτζήδων… ,τα ακατάλληλα τρόφιμα , οι υποβαθμισμένες κρατικές υπηρεσίες (υγείας, εφορίας, πολεοδομίας κ.λ.π) . Αποτέλεσμα : Η Ελλάδα σε επίπεδο διαφθοράς να συγκαταλέγεται στις τριτοκοσμικές χώρες .Αυτό βέβαια δεν έγινε τυχαία. Ασφαλώς οφείλεται στην μακροχρόνια έλλειψη ουσιαστικών ελέγχων-επιθεωρήσεων , που οδήγησε στην επιβολή εδώ και χρόνια καθεστώτος ατιμωρησίας , το οποίο συνεχίζεται με αμείωτους ρυθμούς.
Η ΠΡΟΤΑΣΗ
Πρέπει άμεσα το κράτος να αναβαθμίσει τη λειτουργία ελέγχου –της επιθεώρησης σε όλα τα επίπεδα της Διοίκησης , και στο επίπεδο του Πρωθυπουργού να δημιουργηθεί κατάλληλος ελεγκτικός μηχανισμός (μήπως Υπουργείο Ελέγχων –Επιθεωρήσεων; ) που να ελέγχει δειγματοληπτικά τους πάντες (κανείς δεν πρέπει να είναι στο απυρόβλητο και να έχει το άβατο ) και να έχει τη εξουσία να επιβάλλει σοβαρές κυρώσεις στους πάντες : Ελεγκτές και ελεγχόμενους , γιατί μόνο έτσι το κράτος δεν θα «χαθεί … ». Δεν το λέμε εμείς -η επιστήμη το διδάσκει και η εμπειρία το επιτάσσει .-