Ο Ήρωας Μανιάτης Κ.Δ.Δαβάκης και η Πίνδος

« Πέρα από τον πάταγο των αυτοκρατοριών που γκρεμίζονται, θ’ απομείνει ν’ ακούγεται μέσα στον αποκαμωμένο κόσμο ,λιανό και κρυστάλλινο, ερημικό κι’ άτρεμο ,το εωθινό που σήμανε η σάλπιγγα πάνω στον ελληνικό βράχο μια φθινοπωρινή αυγή.»
Άγγελος Τερζάκης*
Πριν από λίγες μέρες εορτάσαμε την Επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 . πολλά γράφηκαν ,πολλά ειπώθηκαν και προβλήθηκαν στα ραδιόφωνα και στις τηλεοράσεις , αλλά τίποτα δεν γράφηκε , δεν ακούστηκε και δεν ειδώθηκε για τον Μανιάτη Ήρωα Κωνσταντίνο Δ. Δαβάκη από τα Κεχριάνικα της αποσκερής Μέσα Μάνης. Ξεπερνώντας τις όποιες μικρόψυχες σκοπιμότητες της εποχής μας ,θεωρήσαμε υποχρέωση και καθήκον μας απέναντι στην ιστορία να κάνουμε ένα μικρό αφιέρωμα-μνημόσυνο σε αυτόν το Μανιάτη Ήρωα , τιμώντας στο πρόσωπό του εκτός από τον ίδιο ,τους τριακοσίους και πλέον Λακωνομανιάτες που θυσιάσθηκαν στον Β΄ΠΠ και κυρίως τις 25.000 νεκρούς του Ελληνοϊταλικού και Ελληλογερμανικού πολέμου

Γιατί ήταν Ήρωας
Ο περιορισμένος χώρος της Εφημερίδας δεν μας επιτρέπει να κάνουμε στρατιωτική ανάλυση της δράσεως του και γι ΄αυτό θα παραθέσουμε μερικά από όσα είπαν και έγραψαν οι πρωταγωνιστές της εποχής εκείνης:
« Η προσωπική μου γνώμη δια τον Διοικητήν του Αποσπάσματος Συνταγματάρχην Δαβάκην Κ.είναι ότι έδωσε την πρώτην νίκην της Πίνδου.
....................................................................................
Είναι επί πλέον ήρως , γιατί Διοικητής ών Αποσπάσματος , ετέθη επικεφαλής μιας Διλοχίας την κρισιμωτέραν στιγμήν , ανακαταλαβών το ύψωμα Προφήτης Ηλίας Φούρκας ,τραυματισθείς σοβαρώς υπό φορητών όπλων»(1)

«Και ο μεν ηρωϊκός Συν)ρχης Δαβάκης ενσάρκωσεν εν τω ατόμω του όλον τον αγώνα της Πίνδου .Προς τούτο ,διέθεσε κατ’ αρχάς άπασαν την ψυχήν του και όλην τη ζωτικότητά του εις το να αναπληρώσει εντός της τελευταίας διμηνίας πάν ό,τι δεν εγένετο καθ’άπασαν την διάρκειαν διετίας ολοκλήρου.
Εν συνεχεία ,τας μεν αμυντικάς επιχειρήσεις διήυθυνε κατά τρόπον αριστουργιματικόν ...............,τας δε επιθετικάς μετά τόσης ορμής και αυταπαρνήσεως , ώστε εδέχθη –Ταξίαρχος αυτός-να τεθή επικεφαλής μιας διλοχίας και μόνον ,αποτελών μοναδικόν παράδειγμα καθ’ όλην την πολεμικήν περίοδον » (2)

« Το θέαμα των ολίγων Ελλήνων πατριωτών που συγκρατούν και απωθούν τα στρατεύματα της μεγάλης φασιστικής Ιταλίας έχει τόση εξαιρετική σημασία , ώστε να δύναται να πει κανείς χωρίς δισταγμό ότι ίσως εκεί πάνω στα βουνά της Ηπείρου ,κρίνεται η τύχη του όλου πολέμου »(3)

Ποιος ήταν ο Κ. Δαβάκης

Γεννήθηκε το 1897 στο μικρό χωριό Κεχριάνικα .Ήταν πρωτότοκος γυιός του δασκάλου Δικαίου Ντάβου Δαβάκη και της Σοφίας ,το γένος Οικονομίδη. Το 1770 περίπου είχαν εγκατασταθεί στα Κεχριάνικα οι πρόγονοί του , προερχόμενοι από το χωριό Λιοντάκι. Οι παλαιότεροι πρόγονοι του κατοικούσαν στην περιοχή του ιστορικού Πολυάραβου , οι οποίοι αναγκάσθηκαν από τους Τούρκους να εκπατρισθούν. Ο μικρότερος , με το όνομα Ντάβος κατέφυγε στην ελεύθερη Μέσα Μάνη . Από το Ντάβος προήλθε το Νταβάκης και Δαβάκης.
Πήγε στο Δημοτικό σχολείο της Κίττας σε ηλικία 5 ετών , το 1906 εισήχθηκε στο Σχολαρχείο Κίττας και σε ηλικία δέκα ετών του δόθηκε η αφορμή ότι έπρεπε να γίνει αξιωματικός .
Να πως περιγράφει ο ίδιος το συμβάν… (4)
« Η μεγαλυτέρα ανάμνησις της παιδικής μου ηλικίας ήταν το 1907 . Οκαπετάν Γέρμας (Ανθυπολοχαγός Τσοτάκος) είχε σκοτωθεί στα Μακεδονικά . Ένα μεσημέρι .ο πατέρας μου έφερνε την εφημερίδα στη Ρούγα του χωριού και την εδιάβαζε. Ήμουνα τότε 10 χρονών...................................το παιδικό μυαλό μου δούλεψε και ...........Από τότε μου γεννήθηκε η ιδέα να μπώ στη Σχολή των Ευελπίδων , να γίνω Αξιωματικός !.......»
Το 1909 γράφηκε στο 4ον Γυμάσιο Αθηνών. Το 1912 μεταγράφηκε στο Γυμνάσιο Γυθείου από το οποίο πήρε απολυτήριο τον Ιούνιο του 1913 και το Σεπτέμβριο μπήκε στην Σχολή των Ευελπίδων από την οποία αποφοίτησε το 1916 -μεσούντος του Α΄ΠΠ - ως Ανθυπολοχαγός Πεζικού.
Αφού υπηρέτησε στην Κρήτη και την Καλαμάτα μετατέθηκε στις Σέρρες , έλαβε μέρος στη Μάχη του Σκρά , όπου προήχθηκε για ανδραγαθία.
Πολέμησε ηρωικά στην Μικρά Ασία .
Μετεκπαιδεύτηκε τρεις φορές στη Γαλλία με άριστες επιδόσεις
Το 1937 εξετασθεί από την Ανωτάτη Υγειονομική Επιτροπή του Στρατού κρίθηκε ως σωματικώς ανίκανος και αποστατευταίος, λόγω της υποτροπής παλαιάς ασθένειας του αναπνευστικού συστήματος ,που οφείλετο στην παρ ‘ αυτου εισπνοή ασφυξιογόνων αερίων στη μάχη της Δοϊράνης
Κατά τον Δεκέμβριο του 1942 συνελήφθη από τις Ιταλικές αρχές κατοχής μαζί με πολλούς διακεκριμένους αξιωματικούς και ομοβάθμιους του διοικητές όμηρος λόγω διαφαινόμενης αντιστασιακής δράσης. Όλοι επιβιβάστηκαν στην Πάτρα στο ατμόπλοιο ''Πόλις της Γένοβα'' για να μεταφερθούν σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως στην Ιταλίστε πλοίο όμως τορπιλίστηκε από συμμαχικό υποβρύχιο και βυθίστηκε στα ανοιχτά των νότιων αλβανικών ακτών, με αποτέλεσμα να πνιγούν οι επιβαίνοντες.(Ιανουάριος 1943).Αναγνωρίστηκε μόνο το πτώμα του Δαβάκη, που περισυνέλεγα και ετάφη στον Αυλώνα. Μεταπολεμικά τα οστά του διακομίστηκαν και ταφικών στην Αθήνα.Ο Κωνσταντίνος Δαβάκης υπήρξε από τους πρωτοπόρους της ιδέας της μηχανοκίνησης του πεζικού και της χρησιμοποίησης αρμάτων ως κύριου όπλου για την διάσπαση και καταδίωξη του εχθρού. κατέστη δε το όνομα του θρυλικό στην λαική ψυχή ως συνισταμένη της ηρωικής αντιμετώπισης τ
ων πρώτων ημερών της Ιταλικής επίθεσης από τον Ελληνικό Στρατό του τομέα Ηπείρου. Μεταθανατίως τιμήθηκε πολλαπλώς.




(1) Ι.Δ. Πιτσίκας ,Αντιστράτηγος Διοικητής Τμήματος Στρατιάς Δυτικής Μακεδονίας(Επιστολή καταχωρημένη στο Βιβλίο Δαβάκης Πίνδος : Ι.Δ Βερνάρδος ,Έκδοση Δημητράκου ,)
(2) Δ.Καθενιώτης Πρόεδρος Συμβουλίου Αποστράτων Αντιστρατήγων ,που είχε συγκροτηθεί από το ΥΕΘΑ για να κρίνει τον πόλεμο 1940-1941(Επιστολή καταχωρημένη στο Βιβλίο Δαβάκης Πίνδος : Ι.Δ Βερνάρδος ,Έκδοση Δημητράκου ,)
(3) Εφημερίδα Christian Science Monitor ,της 4/11/1940 τη μεθεπομένη της 2ας Νοε , ότε είχε αρχίσει η Ελληνική αντεπίθεση και η ανακατάληψη του Ελληνικού εδάφους με πρωταγωνιστή τον Κ. Δαβάκη .
(4) Από τα ανευρεθέντα στο Αρχείο του ανέκδοτα χειρόγραφα με τίτλο : «Σκέψεις και λογισμοί στην Πίνδο»